De versterkte molens / De molens in de Gironde / Weekend in Gironde

De versterkte molens / De molens in de Gironde / Weekend in Gironde
Plages surveillées
Deze opmerkelijke watermolens met hun bijzondere architectuur zijn uniek in Europa en bevinden zich uitsluitend in het Entre-deux-Mers en op de linkeroever van de Garonne.
Hubert Sion
Deze versterkte molens zijn opgetrokken uit natuursteen en hebben zeer dikke muren. Ze zijn uitgerust met diverse verdedigingselementen ter bescherming tegen de aanvallen van de geregelde troepen en tegen de roversbenden die het platteland teisterden tijdens het woelige tijdperk van de Honderdjarige Oorlog.
De molens werden in de XIVe en XVe eeuw gebouwd.
De abdij van Saint-Ferme en niet te vergeten die van La Sauve-Majeure, de belangrijkste in Entre-deux-Mers, bezaten talrijke molens waaronder de Moulin Neuf in Espiet en de molen van Daignac.
De Moulin de la Borie, aan de Gamage, is gebouwd in het midden van de XIIIe eeuw en maakte in de middeleeuwen deel uit van het Château de Blasimon.
 De versterkte molens die uitsluitend van de buitenkant te bezichtigen zijn: De Moulin de Bagas
die in 1316 aan de Drot is gebouwd, is een rechthoekig gebouw met een homogene constructie van regelmatige blokken natuursteen met een wachttorentje in elke hoek, een stevig bouwwerk aan de rand van een eiland.
De ingang met de spitsboog bevindt zich op de eerste verdieping aan het einde van een metalen brug over de voormalige sluis. De grote ramen, met traceerwerk dat is onderverdeeld in twee drielobbige spitsbogen, stammen uit de originele constructie.
De molen is op dezelfde manier versterkt zoals de versterkte huizen uit deze periode: kruisvormige schietgaten om de omgeving te bewaken en om op eventuele aanvallers te schieten. Binnen bevindt zich het maalwerk. Deze graanmolen was uitgerust met drie horizontale waterraderen die de maalstenen aandreven (twee paar maalstenen zijn nog ter plaatse).
Op de verdiepingen erboven stonden de ingewikkelde mechanismen die de graankorrels sorteerden en naar de maalstenen voerden, en vervolgens de meelzakken vulden. Al deze machines werkten op waterkracht.
De Moulin de Labarthe in Blasimon
 is gebouwd aan een aftakking van de Gamage die oorspronkelijk door de molen heen stroomde. De molen, die als een vierkant, versterkt huis gebouwd is, heeft zes verdiepingen.  De vierde en de vijfde verdieping waren bestemd voor woonruimte; op de laatste verdieping bevond zich uitsluitend de omgang boven de mezekouwen. In de XVe eeuw werd een traptoren toegevoegd die naar de verdiepingen voerde en werden de muren van het gebouw, die aanvankelijk weinig openingen hadden, voorzien van mooie kruisramen die het comfort in het gebouw aanzienlijk verbeterden. De molen bezat twee waterraderen, een horizontaal waterrad dat de maalstenen van de graanmolen aandreef en een verticaal rad, die de volmolen in werking stelde.
De Moulin de la Salle, in Cleyrac,
Staat aan de loop van de Vignague en is gebouwd in de vorm van een rechthoekige slottoren. In de twee onderste verdiepingen bevinden zich alleen schietgaten, terwijl de derde en de vierde etage zowel enkele ramen als tweelichtvensters hebben. Het geheel is bekroond door een omloop met mezekouwen. Tegen 1800 werd de rivierbedding omgeleid waardoor deze voormalige graanmolen van zijn belangrijkste functie beroofd werd. Tegen de molen is in de XVIe eeuw een woongedeelte aangebouwd. De Moulin Neuf in Espiet, die aan het einde van de XVe eeuw volledig verbouwd werd,